διάβασα χτες ένα άρθρο ενός Ελλαδίτη φίλου, του μεγάλου αθλητή στίβου Περικλή Ιακοβάκη. Έλεγε το παιδί και προσπαθούσε να εξηγήσει ότι δεν είναι όλοι οι αθλητές ντοπαρισμένοι. Υπάρχει υποστήριζε και πρωταθλητισμός χωρίς ουσίες όπως επίσης και δεν είναι όλοι οι τραπεζικοί υπάλληλοι κλέφτες ή ότι δεν ανήκουν όλοι οι δικαστές σε παραδικαστικά κυκλώματα, ούτε όλοι οι πολιτικοί είναι οι ίδιοι ούτε όλοι οι δημοσιογράφοι διεφθαρμένοι! Συμφωνώ απόλυτα. Είναι κάποιοι αθλητές που μας κάνουν περήφανους, όπως και κάποιοι πολιτικοί που παλεύουν για το δίκαιο της πατρίδας τους, κάποιοι δικαστές ατρόμητοι και ηθικοί και κάποιοι δημοσιογράφοι που γεννήθηκαν για να υπηρετούν τους συνανθρώπους τους, τους αναγνώστες τους, την κοινωνία. Εγώ λέω ότι ένας έξ αυτών είναι ο Γιώργος. Ο Γιώργος Καλλινίκου Giorgos Kallinikou ο δημοσιογράφος, που σήμερα με τα γραφόμενα του για ακόμα μια φορά επαναφόρτισε τις μπαταρίες μας για να πάμε παρακάτω, να τα φέρουμε βόλτα αρχικά με τη ζωή μας και έν συνεχεία να δουλέψουμε για το στόχο μας. Μπορεί η Μαρία μου την περασμένη χρονιά με την ασθένεια της να μας έριξε εμάς τους γύρω της στα πολύ βαθιά νερά αλλά ταυτόχρονα μας ανάγκασε να μάθουμε να κολυμπάμε και μαζί να περάσουμε ένα πανεπιστήμιο. Όταν "κοιμάσαι" όσο κοιμάσαι, και ξυπνάς με τον θάνατο και το τέρας να σε κοιτάει στα μάτια όλα στη ζωή σου, στη ψυχή σου αλλάζουν. Μαλακώνεις για κάποια πράγματα και σκληραίνεις ταυτόχρονα για κάποια άλλα. Προσπερνάς κάποια απ' αυτά αλλά δεν μπορείς να ανεχτείς κάποια άλλα. Εγώ προσωπικά σταμάτησα να ανέχομαι αυτά και αυτούς που σπαταλούν το χρόνο μου, χωρίς ουσία, χωρίς να μου προσφέρουν αγάπη, χωρίς να μου δίνουν χαρά, χωρίς να νιώθω ότι με αγαπούν, εμένα και την οικογένεια μου. Πραγματικά δεν έχω καθόλου χρόνο να σπαταλώ για να προσκυνώ κανέναν, ούτε ανέχομαι να ξοδεύω τον υπερπολύτιμο χρόνο μου με φλύαρα αδιάφορα ανθρωποειδή. Όταν παλέψεις όπως λέει πολύ σωστά ο συγγραφέας με το τέρας δεν θες αυτό να το κάνει και ο συνάνθρωπος σου. Θες να τον προστατέψεις με κάποιο τρόπο να μην πάθει τα ίδια ή αν τα έχει πάθει θες να τα προσπεράσει όσο πιο ανώδυνα. Αύτο θέλουμε κι εμείς κι' αυτό έχουμε ορκιστεί στους εαυτούς μας να κάνουμε. Πέραν της τιτάνιας υπερπροσπάθειας (είναι και πολύ μικρή η λέξη) που έκανε η Μαρία μου για να κρατηθεί στις θεραπείες και τις εγχειρήσεις, πέραν της οικογένειας και των φίλων μας που είχαμε γύρω μας δυνατούς να μας στηρίζουν, πέραν των γιατρών μας που ήταν άψογοι, είχαμε και τον παράγοντα τύχη μαζί μας και τέλος είχαμε και τη φωνή και τη δυναμική από ολόκληρη την Κύπρο.. Με το πέρας των θεραπειών είχαμε να αντιμετωπίσουμε την δειλία, την αναισθησία, την υπεροψία, την ζωώδη θα έλεγα συμπεριφορά των πρώην εργοδοτών της Μαρίας. Αυτοί οι αχαρακτήριστοι που όλοι πλέον ξέρετε ποίοι είναι μου έστειλαν τη Μαρία πολύ πίσω. Την έστειλαν στον πάτο για την ακρίβεια. Ευτυχώς όμως που η μπαρουτοκαπνισμένη Μαρία μου βρήκε το θάρρος και την τόλμη και σαν βέλος που το τραβάς πίσω για να φύγει δυνατά, εκτόξευσε όλες της τις δυνάμεις και από τον πάτο που την έριξαν σήκωσε το ανάστημα της και μαζί με τον υπέροχο κόσμο της Κύπρου έγιναν τα αδύνατα δυνατά. Έφεραν όλο το κόσμο ανάποδα, οι πολιτικοί συμφωνούσαν μεταξύ τους, ακόμα και οι οργανωμένοι σύνδεσμοι εργοδοτών με τα συνδικάτα. Το υπουργείο εργασίας και η ίδια η υπουργός. Όλοι απομόνωσαν αυτούς που απέλυσαν τη Μαρία και τους έστησαν στον τοίχο. Στον τοίχο που θα μείνουν καρφωμένοι και δεν θα ξεφύγουν ποτέ. Απλά γιατί οι ίδιοι βρόμισαν με την άθλια συμπεριφορά τους το όνομα τους, γιατί οι ίδιοι ενώ υπερκερδοφορούν από τα φάρμακα που εμπορεύονται για καρκινοπαθείς (ακόμα και με την κυβέρνηση) έπραξαν οτι έπραξαν με δειλία ενάντια σε έναν άνθρωπο που προσπαθούσε να ενώσει τα κομμάτια του. Σε αντίθεση με την Μαρία αυτοί ντρέπονται να κυκλοφορούν και να βγουν έξω στον ήλιο. Όλο και κάποιος θα τους φτύσει στα μούτρα. Τρέμουν! ! Ακόμα και ο δήθεν κύκλος τους, τους βλέπει με μισό μάτι και τους χλευάζει. Η απόλυτη ξεφτίλα. Παράλληλα έχουν αποκτήσει αιώνιους εχθρούς και σίγουρα δεν κοιμούνται καθόλου ήρεμοι, σε αντίθεση με μας που σιγά σιγά φτιάχνει και ο ύπνος μας!! Αυτά όμως είναι αποτελέσματα της δικής τους δειλίας, της αντιεπαγγελματικής συμπεριφοράς, της κακής γονικής ανατροφής και μηδενικής ανθρώπινης αξίας. Δεν ξέρω αν φαίνομαι εκδικητικός, δε νιώθω να είμαι. Εκρηκτικός ίσως. Η αλήθεια είναι ότι τώρα πια δεν είμαι ούτε καν πικραμένος. Τέτοιοι τύποι σαν αυτούς και τα τσιράκια τους, κάτι σαλιγκαράκια που έρπονται γύρω τους μου είμαι πλέον φοβερά παγερά αδιάφοροι με ολη τη σημασία της λέξης. Ο πρώτος στόχος μας έχει επιτευχθεί με την νομοθεσία που έχει ψηφιστεί και ο μεγάλος στόχος μας είναι στο τραπέζι και σιγά σιγά θα μπει σε τροχιά. Δεν θέλουμε κανένας άλλος ασθενής να τραβήξει όσα η Μαρία πέρασε με την απόλυση της. Θα είμαστε εκεί σε όλους τους αγώνες για να μην τολμήσει ποτέ ξανά κανείς να πειράξει συνάνθρωπο μας που παλεύει για τη ζωή του. Έχουμε μεγάλο χρέος προς την κοινωνία και πρέπει να δώσουμε όση αγάπη και ενέργεια εισπράξαμε πίσω στους συνανθρώπους μας αποτελεσματικά!! Σας ευχαριστούμε ξανά και ξανά για την στήριξη και την υποστήριξη ακόμα σε κάθε ανάρτηση μας. Το να διαβάζουν και να αναδημοσιεύουν όσο περισσότεροι συμπολίτες μας μεγαλώνει η δύναμή μας ενάντια στο τέρας και τα ανθρωποειδή τέρατα που μας περιβάλλουν.
"Η ευτυχία είναι πιο απλή και πιο συνηθισμένη απ' ότι θαρρούμε. Είναι τόσο απλή και τόσο φτωχοντυμένη κι αθόρυβη, που περνά από μπροστά μας και τη σκουντούμε και δεν την προσέχουμε. Μόνο σα μας φύγει και γενούμε δυστυχείς, τότε μόνο τη ενθυμούμαστε και την αποθυμούμε. Και γινόμαστε διπλά τότε δυστυχισμένοι: για την ευτυχία που χάσαμε και για τη δυστυχία που έχομε." Σπασμένες ψυχές (Νίκος Καζαντζάκης)
καλή ξεκούραση αγαπημένοι μου. Χρόνια Πολλά με Υγεία και Καλή Καρδιά
Γιώργο... Εύγε..!! Έχουμε πολύ δρόμο. ..!!
See more at: http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/326916/nikise-karkino-adikia-kai-nomo-to-katorthoma-mias-karkinopathous#sthash.QfOJNQ9a.oYILZyEA.dpuf
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου